دیوان امام خمینی (رض) را برمی دارم و تفالی می زنم، گفتم شاید «دلم آرام شود، قلبم مطمئن، «...روحم شاد و  

نـــــور خـدا در رسـول اكـرم پيـدا  كرد
تجلـــــــي ز وي به حيدر صـفـــــــــدر
و ز وي تابان شده به حضرت زهـــــرا
اينك ظاهـر ز دخت موسي جعفــــــر
گر كه نگفتي امام هستـم بـر خلــق
مـوسي جـعفر وليّ حضــــــــرت داور
فاش بگفتم كه اين رسول خدايست
معجـــــــزه اش مـي بود هـمانا دختر
دختر جز فـاطمـــــــه نبايد چــون ايـن
صـلب پـدر را و هم مشيمــــــه مـادر
دختر چـون اين دو از مشيمه قــدرت
نـامد و نـايد دگــــــــــر هـمـاره مقـدّر
آن يك امـــــــواج عـلم را شــد  مبـدء
وين يك افـــــــواج علم را شده مصدر
آن يك بر فـرق انـبيا شــــــــــده تـارك
وين يك انــدر سـرْ اوليـــــــــا را مـغفر
آن يك در عـالــــــــــــم جـلالت  كعبه
وين يك در ملك كبريـــــــايي  مشعر
آن يك خاك مدينــــــــــه كـرده مزيّـن
صفحه قـم را نـمود ايـن يك انـــــــور
خاك قم اين كرده از شرافــــت جنّت
آب مـدينه نـمــــــــــوده آن يك كـوثـر
زيبد اگر خاك قم به عرش كنــد فخر
شايـــد گـــر لــوح را بيابـد هـمســر

(شعر امام خمینی (رض) درباره حضرت معصومه (س

... لطفا برش دارید بانو

چقدر حضرت معصومه(س) رو می شناسی؟
ایشون در اول ذی قعده سال ۱۷۳ هجری قمری تو مدینه به دنیا اومدن و در دهم ربیع الثانی سال ۲۰۱ هجری هم در قم به شهادت رسیدند.
چقدر حضرت معصومه رو می شناسی؟
منظورتون اینه که بیشتر توضیح بدم؟ خب در سال ۲۰۱ هجری یعنی یک سال بعد از هجرت برادرشون تصمیم گرفتن برای دیدن امام رضا (ع) مسافرت کنن در بین راه یه عده از مخالفان تشیع که مورد حمایت حکومت بودن با کاروان درگیر شدن و خیلی از مردان کاروان به شهادت رسیدن بعد از اون بود که حضرت معصومه هم دچار کسالت شدن و از همراهانشون خواستن که ایشون رو به شهر قم ببرن چون میگفتن که پدرم فرموده اند که شهر قم مرکز شیعیان ماست. وقتی خبر ورود حضرت معصومه به قم رسید همه به استقبالشون رفتن
چقدر حضرت معصومه رو می شناسی؟
خب استاد دارم میگم که ... همه رفتن استقبال و موسی بن خزرج بزرگ خاندان اشعری هم زمام ناقه رو گرفته بود. روز ورودشون هم ۲۳ ربیع الاول ۲۰۱ هجری بوده بعد ناقه جلوی منزل موسی بن خزرج زانو میزنه و همون جا میشه محل اقامت و عبادت حضرت که امروز به اونجا میگن بیت النور که توی خیابون ۴۵ متری عمار یاسره
چقدر حضرت معصومه رو می شناسی؟
خب استاد شما اصلا انگار گوش نمیدین که من دارم توضیح میدم ... خب ایشون ۱۷ روز در قم بودن بعد در روز ۱۰ ربیع الثانی بدون اینکه برادرشون رو ببینن رحلت کردن و پیکر مطهرشون رو به باغ بابلان بردن که الان حرم مطهرشونه اولین گنبد رو هم حضرت زینب دختر امام جواد(ع) در سال۲۵۶ برای قبر عمه شون درست کردن
استاد چند لحظه مکث کرد و گفت
دونستن اینا مقدمه شناخت هست اما شناخت نیست با حفظ کردن چند تا تاریخ و مکان و ... نمیشه کسی رو کامل شناخت راهش این نیست
پس چه کار کنیم استاد؟

توی ضریح حضرت معصومه(س)  بجز ایشون، چندین بانوی بافضیلت دیگه هم به خاک سپرده شده ان، زیارت رفتی یادت باشه ها

۱. حضـرت میمــونـه (س)، خواهر حضرت معصومه (س)

۲. حضــــرت زینــــب (س)، دختر امام جواد (ع)

۳. حضرت ام محمــد (س)، نوه امام جواد (ع): بنت  موســی المبرقع بن محمد الجواد (ع)

۴. حضرت میمــونـــه (س)، نوه امام جواد (ع): بنت  موســی المبرقع بن محمد الجواد (ع)

۵. حضرت ام اسحاق(س)، جاریه (کنیز) محمـــد بن موســی المبرقع بن محمد الجواد (ع)

۶. حضرت ام حبیــب (س)، جاریه محمد بن ‏احمد بن ‏موسى المبرقع بن محمد الجواد (ع)

۷. حضرت ام قاســم (س)، دختر علی کوکبی

درباره عظمت حضرت میمونه(س) نوه امام جواد(ع) و حضرت ام اسحاق(س) و حضرت ام حبیب(س) نقل شده است که:

هنگاميكه كه حرم مطهر را با مرمر فرش مي كردند، در قسمت پایين پاي حضرت معصومه(ع) روزنه اي به سرداب مقدس باز شد. ضروري به نظر مي رسيد كه افرادي انتخاب شوند و به داخل سرداب بروند و وضع آنجا را بررسي كنند، تا معلوم شود كه آيا نيازي به تعمير و مرمت هست يا نه؟

 از اين رو دو نفر از بانوان صالحه انتخاب شدند، چراغي با خود برداشته به داخل سرداب رفتند. اما معلوم شد كه اين سرداب هيچ ربطي به قبر مطهر حضرت معصومه(س) ندارد، بلكه سردابي است در قسمت پایين پاي آن حضرت. در اين سرداب سه پيكر پاك و مطهر آرميده بود، كه يكي بانو و دو تن ديگر كنيز و سياه بودند، آن بانوي مجلله در وسط، و دو كنيز سياه با گيسوان مجعد در پایين پاي آن بانو قرار داشتند اين سه پيكر پاك و مطهر به قدری تازه بودند كه گويا همان روز رحلت کرده بودند

پس از بررسی کتب تاریخی مشخص می شود که این سه تن حضرت میمونه نوه امام جواد و حضرت ام اسحاق و حضرت ام حبیب (سلام الله علیهن) بوده اند

!مرحبا به برادران قمی ما
نه، ما از ری به محضرتان مشرف شده ایم
!مرحبا به برادران قمی ما
نه یا اباعبدالله (امام صادق علیه السلام)، مثل اینکه درست نگفتیم، ما  از شهر ری آمده ایم
مرحبا به برادران قمی ما! ... خداوند حرمي دارد كه آن «مکه» است، پيامبر (ص) هم حرمــى دارد و آن « مدينه» است، اميرالمؤمنين (ع) نيز حرمى دارد كه «كوفه» است، ما - ائمه ديگر - هم حرمى داريم و آن  شهر «قـــم»  است، به زودى دخترى از فرزندانم به نام «فاطمه» در آنجا به خاك سپرده مي شود؛ هرکس قبر او را زیارت کند [در حالی که عارف به حقشان باشد] بهشت بر او واجب می شود.

:پی نوشت
بحارالانوار ج۹۹ ص ۲۶۷، اين سخن را  امام صادق (ع) در زمانى فرمودند كه هنوز امام كاظم (ع)، پدر حضرت معصومه (ع) به دنيا نيامده بودند

ای سیده و مولای من، چرا به زندگی من اهمیتی نمی دهید؟ آخر من چگونه با این دست خالی  دخترم را شوهر بدهم؟ چگونه؟ چگونه؟
همین طور که اشک هایم سرازیر بود از حرم رفتم بیرون و به خانه سمت خانه به راه افتادم. طلبه جوانی بودم و دست خالی و دختر دم بخت. افسرده و دل شکسته. به خانه که رسیدم، یک لحظه خواب نبودم، بیدار هم نبودم، شنیدم در می زنند. رفتم در را باز کردم. شخصی بود گفت: بانو تو را می طلبد.
با عجله رفتم حرم. به حرم که رسیدم دیدم چند نفر خادمه دارند ایوان طلا را تمیز می کنند. از آن شخص پرسیدم: خانم چه کاری با من دارند؟ گفت: الان سیده می آیند. چند لحظه بعد حضرت فاطمه معصومه (سلام الله علیها) تشریف فرما شدند. خیلی شبیه مادرم فاطمه زهرا (سلام الله علیها) بودند. جده ام حضرت زهرا (س) را سه بار قبل از آن در خواب دیده بودم. به نزد عمه ام رفتم و دست مبارکشان را بوسیدم. فرمودند:
ای شهاب! (آیت الله شهاب الدین مرعشی نجفی) ما کی در فکر تو نبوده ایم که ما را مورد عتاب قرار داده، از دست ما شاکی هستی؟ تو از زمانی که به قم آمدی زیر نظر ما و مورد عنایت ما بوده ای
به خودم آمدم، توی خانه بودم. متوجه شدم چه اشتباه بزرگی کرده ام. سریع خودم را به حرم رساندم و عذرخواهی کردم. مدتی بعد از آن هم مشکلم حل شد.

همین جا بود درست همین جا ... موسی بن خزرج روی آن بلندی جلوی جمعیت ایستاده بود. می شناسی اش؟ از بزرگان قم بود. مانده بودیم چه کار کنیم. نمی شد که ما پیکر مطهر بانو را بگذاریم داخل قبر. همهمه ای بین مردم بلند شده بود. چند نفر با صدای بلند داشتند مردم را ساکت می کردند. فایده نداشت خودشان هم می دانستند. نمی دانم آن لحظات چقدر برای ابن خزرج سخت گذشت چهره اش خیلی درهم بود. دیدم دارد زیر لب دعا می خواند. رفتم جلو و کنارش ایستادم. اصلا متوجه من نشد. اضطراب همه وجودمان را در برگرفته بود. خورشید داشت کم کم غروب می کرد.

یک دفعه دیدیم از سمت مشرق دو نفر سوار دارند می آیند. نزدیک شدند. صورت هایشان پوشیده بود. یکی شان به نظر ۵۰ ساله و آن یکی تقریبا ۱۰ ساله بود. آمدند جلو. کنار پیکر ایستادند. ذکرهایی می گفتند. آن مرد رفت داخل قبر و آن پسر کمک کرد و پیکر را داخل قبر گذاشتند. مبهوت مانده بودیم که اینها چه کسانی هستند. کار تدفینشان که تمام شد بدون اینکه حتی کلمه ای بگویند از همان طرفی که آمده بودند برگشتند.
آن روز که نمی شد فردایش از ابن خزرج پرسیدم شناختیشان؟
!گفت: به گمانم حضرت علی بن موسی الرضا (ع) و حضرت محمد الجواد (ع) بودند

هر وقت اسم آیت الله العظمی اراکی (رحمه الله علیه) را می شنوم یاد آن قضیه می افتم که وقتی به ایشان گفتند اگر می شود به خاطر رعایت حال افراد کهنسال و بیمار در نماز جماعت، این قدر نماز را طولانی نخوانید. ایشان گفتند: از من پیرتر و ضعیف تر در نماز کسی هست؟

ایشان چند ماه پیش از ارتحال درباره یکی از کرامات حضرت معصومه (سلام الله علیها) گفتند:
دستم باد مي كرد و قاش مي شد، لذا هميشه بايد خاك تيمم همراهم می بود تا تيمم كنم، چون وضو نمي توانستم بگيرم و معالجات هم تأثير نمي كرد. تا اينكه به حضرت معصومه(ع) متوسل شدم، و ملهم شدم كه دستكش دستم كنم و چنين كردم، خوب شد.

آدم وقتی میخواد یه نفرو بشناسه باید بره ببینه بزرگان درباره اش چی میگن البته این یکی از راههاشه ولی خوب راهیه. مثلا آیت الله مرعشی که از مراجع بودن میگفتن
!شصت سال است كه من هر روز اولين زائر حضرت معصومه ـ س ـ‌ هستم
حالا یه سوال بپرسم راستشو میگی؟ خداییش دفه آخری که رفتی زیارت حضرت معصومه کی بود؟

. ...موبایلم زنگ زد. شانس آوردم. مونده بودم جوابشو چی بدم

حضرت فاطمه ثانی از جمله راویانی هستند که چند روایت از ایشان نقل شده است. در ادامه یکی از این روایات را می خوانیم

:رسول خدا (صلي الله عليه و آله) ‌فرمود
وقتى در شب معراج به آسمان برده شدم، داخل بهشت گرديده، قصرى از مرواريد سفيد و درخشان مشاهده كردم. درى داشت كه بر آن پرده‌اى آويزان و با تزيين به مرواريد و ياقوت درخشندگى پيدا كرده بود. چون سرم را بالا بردم، ديدم بر آن در نوشته شده است: "لااله الاالله، محمد رسول الله، على ولى الله" و بر آن پرده: "خوشا، خوشا به  شيعه على" آنگاه داخل قصر شدم. در آنجا قصرى از عقيق سرخ بود و درى از نقره داشت كه به وسيله زبرجد سبز درخشان شده بود. بر آن در، پرده‌اى بود. چون سرم را بالا بردم، ديدم بر آن در نوشته شده است: "محمد رسول خداست. على جانشين مصطفى است." و بر آن پرده: "بشارت ده پيروان على را " آنگاه داخل قصر شدم. در آنجا قصرى از زمرد سبز بود. زيباتر از آن مشاهده نكرده بودم. درى از ياقوت سرخ داشت كه با تزيين به مرواريد رخشان شده بود. بر آن در پرده‌اى قرار داشت. وقتى سرم را بالا بردم، ديدم بر آن پرده نوشته شده است: "پيروان على، رستگارانند"

:پی نوشت
بحارالانوار، ج ۶۵، ص ۷۷ و ۷۶، فاطمه بنت الامام موسى بن جعفر، ص ۶۰ و ۵۹

میگم چرا به حضرت معصومه میگن کریمه اهل بیت؟ تو احادیث که این لقب نیومده همین جوری میگن نه؟

:استاد در جواب سوالم گفتند

اين لقب بر اساس رؤياى صادقه يكى از بزرگان، از سوى اهل بيت به اين بانوى گرانقدر داده شده است. مرحوم آيت اللّه سيّد محمود مرعشى نجفى، پدر بزرگوار آيت اللّه سيد شهاب الدين مرعشى (ره) بسيار علاقه مند بود كه محل قبر شريف حضرت صدّيقه طاهره (س) را به دست آورد. ختم مجرّبى انتخاب كرد و چهل شب به آن پرداخت. شب چهلم پس از به پايان رساندن ختم و توسّل بسيار، استراحت كرد. در عالم رؤيا به محضر مقدّس حضرت باقر(ع) و يا امام صادق (ع) مشرّف شد. امام به ايشان فرمودند:
«عَلَيْكَ بِكَرِيمَةِ اَهْل ِ الْبَْيت ِ.» يعنى به دامان كريمه اهل بيت چنگ بزن.

ايشان به گمان اينكه منظور امام (ع) حضرت زهرا(س) است، عرض كرد: «قربانت گردم، من اين ختم قرآن را براى دانستن محل دقيق قبر شريف آن حضرت گرفتم تا بهتر به زيارتش مشرّف شوم.»
امام فرمود: «منظور من، قبر شريف حضرت معصومه در قم است.به دليل مصالحى خداوند مى خواهد محل قبر شريف حضرت زهرا(س) پنهان بماند؛ از اين رو قبر حضرت معصومه(س) را تجلّى گاه قبر شريف حضرت زهرا(س) قرار داده است. اگر قرار بود قبر آن حضرت ظاهر باشد و جلال و جبروتى براى آن مقدّر بود، خداوند همان جلال و جبروت را به قبر مطهّر حضرت معصومه(س) داده است.»
مرحوم مرعشى نجفى هنگامى كه از خواب برخاست، تصميم گرفت رخت سفر بر بندد و به قصد زيارت حضرت معصومه (س) رهسپار ايران شود. وى بى درنگ آماده سفر شدو همراه خانواده اش نجف اشرف را به قصد زيارت كريمه اهل بيت ترك كرد.

:پی نوشت
كريمه اهل بيت، ص٤٣، با تلخيص و تصرّف

بخش هایی از سخنرانی آیت الله العظمی مکارم شیرازی (مدظله العالی) که توسط «سه در بهشت» تدوین شده است

:قم، سال ۱۲۹۵ هجری قمری
خشکسالی عجیبی شده است، مردم سخت در فشارند، همه دعا می کنند اما ... اما جوانه اجابت از دست های برافراشته نمی روید.
قرار می شود چهل نفر از مومنان شهر را انتخاب کنند تا آنها بروند در حرم حضرت معصومه (سلام الله علیها) بست بنشینند و دعا کنند شاید به لطف حضرت باران ببارد

:سه روز بعد
دیشب یکی از مومنان خوابی دیده است، خواب مرحوم آیت الله العظمی میرزای قمی، میرزا از او پرسیده بود: شما برای چه در اینجا به بست نشسته اید؟
می گوید: مدتی است به خاطر نیامدن باران خشکسالی و قحطی شده است،  «از بد حادثه اینجا به «پناه آمده ایم

میرزای قمی در پاسخ او می گوید:
براي همين در اينجا جمع شده ايد؟! اين كه چيزي نيست اين مقدار از دست ما نيز ساخته است، در چنين نيازها به ما مراجعه كنيد، ولي اگر شفاعت همه جهان را خواستيد، دست توسل به طرف اين شفيعه روز جزا دراز كنيد

 پی نوشت:
(به نقل از حضرت آیت الله ناصری اصفهانی (دولت آبادی